İzmir Ekonomi Üniversitesi’nde kişisel verilerin sızdırılması ve kadın öğrencilere yönelik çevrimiçi teşhir/taciz içeriklerinin üretilmesiyle ortaya çıkan olayın ardından, öğrencilerin kampüste düzenlediği yürüyüş ve basın açıklaması kamuoyuna duyuruldu. Öğrenciler, okul yönetiminden ivedilikle açıklama ve çözüm beklediklerini vurguladı. Teşhir sitesinde fotoğrafı bulunan öğrencilerden ve isminin açık biçimde röportaja yazılmasını istemeyen bir kadın öğrenci, okul yönetiminden herhangi bir kişinin mağdur öğrencilerle iletişime geçmediğini bildirdi.
"Yönetim sessiz"
Kadın öğrenci, olay ortaya çıktıktan sonra kendileriyle doğrudan temas kurulmadığını; ailesinin üniversiteyi aradığında da “detay verilmeden sadece ilgilenildiği söylenip görüşmenin kapatıldığını” aktardı. Öğrencinin anlatımına göre, beklenen bilgilendirme gecikmeli geldi ve “beklentiyi karşılamadı”; metin “empatiden yoksun” bulundu. Aynı zamanda üniversitenin açıklamasının görünürlük açısından da sınırlı kaldığını ifade etti: “Sadece girip bakanların okuyabileceği okulun internet sayfasından yayınlandı. Arkadaşlarımız iletmeseydi daha sonra görebilirdik.”
Belirsizlik büyüyor
Kadın öğrenci, verilerinin sızdırıldığını resmi bir kanaldan değil, arkadaşlarından öğrendiklerini söyledi. Olayın nasıl gerçekleştiği ve kapsamına dair “resmi bir bilgi iletilmediğini” belirten öğrenci, belirsizliğin mağduriyet hissini derinleştirdiğini ifade etti: “Hâlâ oluşan mağduriyetimiz aydınlatılmış değil.”
Kendisi detaylı bir açıklamanın ancak üniversitenin sorumluluk alanını açıkça tanımlamasıyla mümkün olacağını düşündüğünü de ekledi: “Bu belirsizlik devam ettikçe, açıklama yapıp kendi haksız oldukları kısımları kabul etmelerinden daha fazla yara alarak işin içinden çıkacaklarını düşünüyorum.”
Güven meselesi
Teşhir içeriklerinin “üniversitedeki erkek öğrenciler tarafından yapılma ihtimali” sorulduğunda kadın öğrenci, süreci tek kelimeyle tarif etti: “Endişelendirdi.” Yaşananların, kampüs içinde daha önce kulaktan kulağa duyulan taciz anlatılarını “herkesin istemeden içine düştüğü” bir deneyime dönüştürdüğünü söyledi.
Okul içinde kendini güvende hissedip hissetmediğine dair soruyu ise şöyle yanıtladı: “Okul ortamında kendimizi güvende hissettiğimiz zamanlar epey az. Kendi arkadaşlarımızdan ayrı bir ortama girdiğimizde güvensizlik hissi ortaya çıkıyor.” Öğrenciye göre, bu olay “birinin uzaktan, bizi tanımadan yaptığı en ufak bir dedikodunun bile ne kadar yayılabileceğini” görünür kıldı.
"Açıklama telkin etti, güven vermedi"
Kadın öğrenci, üniversitenin duyurusunun kendilerinde güven duygusu yaratmadığını vurguladı: “Sadece bizleri telkin etme odaklıydı.” Eğer güven verici bir tutum oluşsaydı, mağdurların “izleyici konumunda” kalabileceğini; ancak mevcut durumda “bireysel olarak harekete geçme ve kendi hakkını arama” ihtiyacının ağır bastığını ifade etti.
Dayanışma hattı
Öğrenci, kampüsteki protesto ve dayanışmanın kendileri açısından belirleyici olduğunu söyledi: “Kız erkek fark etmeksizin bizlere destek olması mağdurlar olarak en büyük tesellimiz. Birbirimize destek olmamız böylesine bir süreçte en mühim olan kısım.”
Bu süreçte öğrencilerin kampüste “dilekçe standı” kurarak örnek dilekçelerle birbirine destek olduğu, sürecin hukuki olarak ilerletilmesi için de adım atıldığı belirtildi.